İmam Əli (ə) buyurmuşdur:
مَا تُقَدِّمْ مِنْ خَيْرٍ يَبْقَ لَكَ ذُخْرُهُ وَ مَا تُؤَخِّرْهُ يَكُنْ لِغَيْرِكَ خَيْرُهُ
“(Dünyada) öncədən göndərdiyin xeyirli əməllər sənin axirətin üçün saxlanılır, təxirə saldıqlarının faydası isə başqalarına çatır.”[1]
Müasir dövrümüzdə sərvət və maddi nemətlərə hədsiz tamah əvvəlki əsrlərə nisbətdə daha çox nəzərə çarpır. Həqiqətdə, bu çür rəftar heç bir əqli və məntiqi meyara əsaslanmır. Hədəf və məqsədi mal-dövlət və sərvət toplamaq olan belə şəxslər, ümumiyyətlə, onun hansı yolla əldə olunmasına əhəmiyyət və önəm vermir, eyni zamanda, topladıqları sərvəti tamamilə xərcləməyin qeyri-mümkünlüyünü dərk etmirlər. Sahibi öldükdən sonra ondan geridə qalan malların qiyamətdə məsuliyyət yükünə çevriləcəyi danılmaz reallıqdan başqa bir şey deyil. Nəticədə, min cür məşəqqət və zəhmətlə mal toplayıb sonunda ondan ayrılarkən məsuliyyət yükü altında qalmaq, həqiqətən də, ağılsızlıqdır. Belə məsələləri təfəkkür edərək dərindən düşünən insanlar xoşbəxtdirlər.
[1] “Nəhcül-bəlağə”, 69-cu məktub.
