İnsanın Qurani-Kərimdən ayrı düşməyi zəlalətdən başqa bir şey deyil…
Höccətül-İslam Məhəmməd Fazil Təbrizi deyir ki, bir dəfə yaxın dostların birinin evində Əllamə Təbatəbai ilə görüş mənə də, nəsib oldu. O, gecə bizə dedi ki, səhər sübh namazından sonra “Şahqulu” məntəqəsinə (Təbrizin səfalı guşələrindən biri) getmək fikrindədir. Biz də, bu təkliflə razılaşandan sonra səhər maşınla ora getməli olduq. Yolda o, cibindən balaca kitabça formasında olan Quranı çıxarıb, belə dedi: “Mən Allahla əhd bağlamışam ki, hər gün Qurandan bir cüz oxumalıyam və hal-hazırda ona 40 ildir ki, əməl edirəm. Dünən gecə oxuya bilmədiyim üçün gərək indi oxuyam. Beləcə, hər ay bütöv bir Quran xətm olur və hər ayın əvvəlindən yenidən başlayıram. Bunu hər dəfə də, hiss edirəm ki, ötən dəfə oxuduğumla yeni oxuduqlarım sanki eyni deyildir, hər dəfə yeni məfhum və mövzular mənə aydın olur. Allahdan istəyirəm mənə uzun ömür versin ki, daim Quran oxuyum, onun dərinliklərindən ilham alım. Siz təsəvvür edə bilməzsiniz ki, mən Quran oxumaqdan nə qədər həzz alıram, faydalanıram…”
