Alimlərdən biri, Əllamə Təbətəbainin qardaşı Seyid Məhəmməd Həsən İlahidən nəql edərək deyirdi ki, keçmiş alimlərdən birini “Fatihə” surəsi ilə yad edirdim. Bir gün öz-özümə giley-güzar edərək dedim ki, biz sizləri “Fatihə” ilə yad edirik, amma sizdən bir şey görmürük. Siz də bizi yad etsəniz yaxşı olmazmı?!
Səhv etmirəmsə sonrakı gecə idi. Həmin alim yuxuma gələrək dedi: “Bizdən giley-güzar etmisən?! Yadından çıxıb ki, filan gün filan idarədə işin var idi, problemin həll olmurdu. İşini həll etmək istəmirdilər. Amma qəfildən gördün ki, bəhanələr kəsildi, işini düzəltdilər və problemin də həll oldu?! Bil ki, o işdə mənim də rolum var idi.”
