İmam Sadiq (ə) buyurmuşdur:
لَوْ أَنَّ النَّاسَ أَدُّوا حُقُوقَهُم لَكَانُوا عَايِشِينَ بِخَيرٍ
“Əgər insanlar bir-birinin hüquqlarına qarşılıqlı şəkildə riayət edə və ehtiyaclıların ehtiyacını ödəyərlərsə, gözəl və qənaətbəxş həyat sürərlər.”[1]
Qısa izah
Qeyd edilən hədis zəkat və cəmiyyətdəki ehtiyaclı təbəqənin təmin edilməsi ilə əlaqədar olduğu üçün, bizə hüquqlara qarşılıqlı şəkildə riayət edilməsinin təkcə insani və əxlaqi bir məsələ deyil, əksinə mühüm ictimai bünövrə, həmçinin, sağlam və asayişə malik cəmiyyətin onun girovunda olduğunu izah edir.
Təbəqələrarası istismar və digərlərindən zalımcasına faydalanmaq məsələsinə qarşı nişan verilən reaksiya və etirazlar cəmiyyəti süquta düçar olmaq və ondakı aramlığı aradan aparmaqla təhdid edir. Bu məsələlərin canlı şahidi İslamın dəyərli göstərişləridir.
Dünya xalqları “haqqı” “zorakılığa” bərabər hesab etdiyi, qoluzorluların öhdəsində olan öz vacibi vəzifələrini yerinə yetirmək və haqqı ödəməkdən boyun qaçırdığı zamana qədər həm onların özləri təhlükədədir, həm də insan cəmiyyətini təhlükəyə sürükləyirlər.
[1] “Vəsailuş-şiə”, c. 6, səh. 2.
