Məsumların (ə) ləqəb və sifətlərinin zahiri mənalarından əlavə, bir hikməti vardır. Biz bu kəlmələri dilimizə gətirməklə yanaşı, bu kəlmələrin batinini və ifadələrin hikmətini düşünməyə səy etməliyik.
Bir şəxs İmam Sadiqdən (ə) soruşdu: “Niyə Həzrət Peyğəmbərə (s) Əbul-Qasim deyirlər?”
İmam (ə) buyurdu: “Çünki Həzrətin Qasim adında bir övladı var idi. O, Qasimin atası olduğuna görə ona Əbul-Qasim deyilir.”
Həmin şəxs dedi: “Biz bu mənanı bilirik. Bir az daha aydın izah edin, niyə Həzrətə Əbul-Qasim deyilir?”
İmam (ə) buyurdu: “Çünki Həzrət Əli (ə) cənnət və cəhənnəmi bir-birindən ayırandır, yəni Qasimdir. [1] Qiyamətdə o Həzrət cəhənnəmlik olanları cəhənnəmə tərəf, cənnətlik olanları isə cənnətə tərəf çağıracaq. Deməli, Əli-Qasimdir. Allah-Təala onu kiçik yaşlarından Həzrət Peyğəmbərə (s) verdi, o da Əliyə o zamandan təlim-tərbiyə verərək ona müəllimlik etdi. Əli (ə) Həzrət Peyğəmbərin (s) tələbəsi oldu. Hər bir tələbə öz ustadının oğlu sayılır. Ustadın da atalıq haqqı vardır. Deməli, Əli (ə) onun övladı kimidir. Buna görə də Həzrət Peyğəmbərə (s) Əbul-Qasim deyirlər.” [2]
“Əbul-Qasim”adının bu cür məna təfsir edilməsi bu adın hikmətindən biridir və hər kəs bunu anlamayıb təfsir edə bilməz.
Elm və əməldə kamil olan mərhum Şeyx Məhəmmədtəqi Amuli bir gün bu hədisi nəql etdi və ardından buyurdu ki, əsgər bunu İmamdan soruşan şəxsin sinəsi (dərki) daha geniş olsaydı və yenə soruşsaydı, bu zaman İmam ona başqa bir hikməti də deyərdi.
[1] Qasim – bölən , ayıran deməkdir – Red.
[2] «Məanil-axbar» səh. 52, hədis 3.
