İmam Baqir (ə) buyurmuşdur:
ثَلاثٌ قَاصِمَاتُ الظَّهْرِ؛ رَجُلٌ اسْتَكْثَرَ عَمَلَهُ وَ نَسِيَ ذُنُوبَهُ وَ اَعْجَبَ بِرَأْيِهِ…
“Üç şey insanın belini qırar: 1. Yaxşı əməli böyük saymaq 2. Günahlarını unutmaq; 3. Öz nəzərini mütləq və üstün bilmək.”[1]
Qısa izah
Öz əməllərini üstün hesab edən kəslər tam yəqinliklə ona qane olurlar ki, bu da onların inkişaf və təkamülü qarşısında böyük maneəyə çevrilir.
Öz günahlarını unudan kəslər isə günahlarını xeyir və savab əməllərlə əvəz etmək yerinə, hər gün yeni bir günaha aludə olurlar. Belə məsələlər onların birdəfəlik məhv olmasına səbəb sayılır.
Öz fikir və ideyaları ilə kifayətlənən insanlar ictimai təfəkkür və sair fərdlərin elm və təcrübəsindən məhrum olurlar. Nəticədə, mütəmadi şəkildə və bir-birinin ardınca edilən xətalar onları əhatə edəcək və nəhayət, saysız çətinliklər müqabilində belləri sınacaqdır
Qeyd edilən çirkin və mənfur sifətləri tərk edərək cəmiyyətnin sağlam fərdlərinə çevrilməyə çalışaq.!
[1] “Vəsailuş-şiə”, c. 1, səh. 73.
