İmam Sadiq (ə) buyurmuşdur:
لِاَهْلِ الْجَنَّةِ أَرْبَعُ عَلَامَاتٍ؛ وَجْهٌ مُنْبَسِطٌ وَ لِسَانٌ فَصِيحٌ لَطِيفٌ وَ قَلْبٌ رَحِيمٌ وَ يَدٌ مُعْطِيَةٌ
“Cənnət əhlinin dörd nişanəsi var: Açıqüzlülük, aydın danışıq, məhəbbətlə dolu qəlb və əl tutmaq.”[1]
Qısa izah
Humanist məktəblərin ən nəcibi fərdləri cəmiyyətdə təsəvvür edən və maddi və mənəvi mənfəətlərin özəyi olduğu üçün cəmiyyəti dəyərli insanlar yetişdirərək formalaşdıran bir mühit kimi nəzərdə tutandır.
Xoşbəxt insanlar və cənnət əhlinin nişanələrini bəyan edən yuxarıdakı hədisdə cəmiyyətin möhkəmlənməsi və onun parçalanmasına səbəb olan dörd bir-biri ilə əlaqəli ictimai mövzuya toxunulmuşdur:
Mehr və məhəbbətlə dolu üzlər, şirin və eyni zamanda lətafətli dillər, insan və insanlıq üçün döyünən ürəklər və yardım göstərməkdən imtina etməyən əllər – bəli, cənnət əhlinin nişanələri sadaladığımız xüsusiyyətlərdir.
[1] “İrşadul-qulub”, səh. 181.
