Mərhum Ayətulah Ustad Fatimi Niya buyurur: Bizi zülmətə aparan və giriftar edən əməllərdən çoxu dilimiz vasitəsi ilə icra edilir! Bərzəx aləmini qaranlığa düçar edən bizim günahlarımız, oranı işıqlandıran isə xeyirli əməllərimizdir. Bərzəx aləmini qaranlığa düçar edən əsas əməl isə başqalarının dalınca danışmaq, yəni qeybət etməkdir!
Ayətullah Bəhaəddini buyurur: Bir nəfəri bərzəx aləmində gördüm ki, yaxasından yapışıb soruşurlar: “Filan sözü nə üçün danışdın?”
Onlardan bəzisi heyvan idi. Yəni həmin etiraz edən insanların bəzilərinin bərzəx sifəti heyvan sifəti idi!
Son zamanlar anlamışam ki, bizim cəmiyyətdə dil təqvası çox azdır! Bəzi dindarlar, məscid əhli və digərləri dil təqvasını itiriblər! Sanki qeybət vacib, iftira isə müstəhəb əməllərdəndir!
Allah bilir ki, bu nə qədər təhlükəlidir. Əta olunmuş tofiq əldən çıxır, qəlb qaralır və ibadətin dadı-duzu, şirinliyi qaçır.
