“Qohum-əqrəba, yoxsul və müsafirlərin haqqını ver və heç cür israf etmə! Həqiqətən israfçılar şeytanlarla qardaşdırlar və şeytan Rəbbinə qarşı nankor idi.”[1]
İmam Əli (ə) israfçılıq barəsində buyurmuşdur:
“Səxavətli ol, amma israfçı olma; qənaətçi ol, amma bərk olma!”[2]
“İsrafçılıq yoxsulluğun başlanğıcıdır.“[3]
“İsrafçılıq müflisliklə yoldaşdır.”[4]
“İsrafçılıqla öyünən kəs yoxsulluqla xar olar.”[5]
İmam Sadiq (ə) “israfçılıq etmə” ayəsi barəsində buyurmuşdur: “Allahın itaətindən qeyri yolda bir şey xərcləyən kəs israfçı, xeyir və yaxşı yolda xərcləyən isə qənaətçidir.”[6]
İmam Sadiq (ə) əbu Bəsirin “israfçılıq etmə” ayəsi barəsindəki sualının cavabında buyurmuşdur: “İnsan öz malını tələf edir və əliboş qalır.” əbu Bəsir dedi: “Deməli halal malda da israfçılıq ola bilər?” İmam (ə) buyurdu:”Bəli.”[7]
[1] İsra, ayə 26, 27
[2] Nəhcül-Bəlağənin şərhi, İbn Əbil Hədid, c.18, səh.150
[3] Ğurərul-Hikəm, hədis 890
[4] Ğurərul-Hikəm, hədis 1043
[5] Ğurərul-Hikəm, hədis 9057
[6] Təfsir əl-Əyyaşi, c.2, səh.288, hədis 53
[7] Təfsir əl-Əyyaşi, c.2, səh.288, hədis54
