Nəql edilir ki, bir nəfər Mədinədə İmam Sadiqin (ə) yanına gəlir və deyir: “Ya ibni Rəsulallah! Mən Məkkəyə yollanıram. Yaşadığım yer Mədinədən uzaqdır. Allah mənə çoxlu sərvət vermişdir. Onun bir hissəsi ilə həcc xərclərimi təmin edirəm. Bir hissəsini həyat yoldaşım və övladlarımın xərclərinə ayırmışam. Özümlə bir qədər pul gətirmişəm ki, zəmanənin İmamı (ə) mənim üçün Mədinədə yaxşı və abırlı bir ev alsın”.
İmam (ə) buyurur: “Deyirsən ki, yaxşı bir ev istəyirsən?”. Deyir: “Bəli”. Buyurur: “Mən bəyəndiyim evi istəyərsən?”. Deyir: “Bəli. Siz bəyəndiyiniz evi mən də bəyənəcəyəm”. İmam (ə) buyurur: “Sənin üçün ən yaxşı evi alacağam”.
Həmin kişi Məkkəyə gedir və iki aydan sonra həcc mərasimi bitən kimi Mədinəyə qayıdır. Həzrətin (ə) xidmətinə gəlir və deyir: “Ağa, mənim evimin sənədini hazır edin”. İmam (ə) buyurur: “Evinin sənədi özüməm. Sən yaşadığın yerdə rahatsan, niyə gəlib bu səs-küylü şəhərdə yaşamaq istəyirsən? Mən səndən aldığım pulla sənin üçün behiştdə ev almışam. Sənədini də sənin adına salmışam. Bu evi almağın yolu da bu idi ki, mən sənin bütün pak və halal pulunu Quranın da buyurduğu kimi Mədinənin abırlı yoxsullarına xərcləmişəm. Həmin ev bu xüsusiyyətlərdə behiştdə sənin üçün hazırdır: “Allah mömin kişilərə və möminə qadınlara (ev və ağaclarının) altından çaylar axan, əbədi qalacaqları cənnətlər vəd etmişdir. Həmçinin əbədi cənnətlərdə pak məskənlər!”. (“Tövbə” 72)”.
Bu hacı – mömin və inanclı bir insan idi. İmama (ə) dedi: “Aldığınızı gözümlə görmək istəyirəm”. Və sonra xudafizləşib İmamın (ə) yanından ayrıldı. Ömrü uzun çəkmədi və bir ildən az yaşadı və öldü. İmam Sadiqin (ə) onun üçün aldığı evi bərzəxdə ona mərhəmət etdilər. (Erfan/Deyerler)
“Şübhəsiz, (səmimi qəlbdən) «bizim Rəbbimiz Allahdır!» deyən, sonra (əməldə) möhkəm duran kəslərə (dünyada qeyb köməyi şəklində, yaxud ölüm zamanı, ya da qəbirdən qaldırılan zaman) mələklər nazil olarlar (və deyərlər): «Əsla qorxmayın və qəmgin olmayın; (dünyada) sizə vəd olunmuş cənnətlə müjdə olsun sizə!». (“Fussilət” 30).
Rəhmət mələkləri ölən zaman behişti ona göstərib deyərlər: “Bu, həmin yerdir ki, dünyada sənə vəd edilmişdi. İndi istəyirsənmi ki, səni ora daxil edək?”.
