İmam Sadiq (ə) buyurur: Camaat əgər Allah-təalanın mərifətinin fəzilətini tanısaydılar, dünya əhlinin əlində olan dünyəvi mətaha göz dikməzdilər. Nəinki göz dikməzdilər, hətta onların dünyası bunların üstünə ayaq basdıqları şeydən də əskik və kiçik olardı. Bu halda ilahi mərifət nemətinə çatar və behişt gülzarında Allah övliyaları ilə həmsöhbət olmaqdan ləzzət alan kəsin ləzzəti onun nəsibi olar.
Həqiqətən də Allah mərifəti hər vəhşətin munisi, hər tənhalığın rəfiqi, hər zülmətin nuru, hər zəifliyin gücü, hər dərdin şəfasıdır.[1]
[1] “Fürui Kafi”, c. 8, səh. 207, bab 8, hədis 347.
