İmam Əli (ə) öz əshabı ilə Siffeynə gedən zaman səhrada susuzluqla qarşılaşdı. Onlar su tapmaq üçün çox səy etdilər. Lakin tapa bilmədilər. Nəhayət, Əli (ə) bir yeri müəyyən edib, su tapmaq üçün oranı qazmağı göstəriş verdi. Onlar yeri qazmağa başladılar. Qazıntı zamanı böyük bir daşa çatıb dayandılar. Əlinin (ə) yanına gəlib dedilər: “Burada böyük bir daş var və külüng ona təsir etmir.”
İmam Əli (ə) buyurdu: “Bu böyük daş suyun üzərindədir. Əgər o götürülsə, suyu çıxarmaq olar.” Bütün əshab o daşı qaldırmağa çalışdılar. Lakin faydası olmadı. Əli (ə) gördü ki, bu daşı qaldırmaq onların işi deyil. Buna görə də irəli gedib, əlini daşın altına saldı və daşı yerindən oynadıb qaldırdı. Sonra onu bir neçə metr kənara atdı. Bu zaman əshab zülal[1] suyu müşahidə edib ondan içdilər. Bu onların səfərdə içdikləri ən sərin və şirin su idi.
Həzrət Əli (ə) buyurdu: “Sudan için və ehtiyat üçün götürün“. Sonra daşı götürüb, yerinə qoydu. Quyunun əsərlərini aradan aparıb gizlətdi.[2]
www.ahliman.info
______________________
[1] Sərin, duru və şirin su.
[2] Biharul-Ənvar, 41-ci cild, səh. 261.
