Şükür səcdəsi də namaz namazdan sonrakı əməllərdən biridir. Allahın sonsuz və saysız nemətlərinə şükür əlaməti olaraq namazdan sonra alnı torpağa qoyaraq Onun nemətlərini xatırlamaq, şükür və həmd etmək, həm insanın qəlbində Allah sevgisini artırır, həm də Allah yanında insanı daha sevimli və yaxın edir, eləcə də nemətlərin artmasına səbəb olur.
Bir çox hədislərdə şükür səcdəsinin əhəmiyyəti vurğulanır. Məsələn Biharul-ənvar kitabının 83-cü cildində şükür səcdəsi barədə məsum imamlar (ə) tərəfindən 63 hədis qeyd olunub. Hətta heç bir söz deməsək də, nemətlərə görə şükür etmək və ibadət və bəndəliyə nail olduğumuza görə təşəkkür əlaməti olaraq torpağa alnımızı və üzümüzü qoyaraq minnətdarlıq etmək şükür deməkdir. Lakin “Şükrən lillah” və ya “Həmdən lillah” və s. deyilməsi daha yaxşıdır.
Hədisdə deyilir ki, əgər insan birnəfəsə, yəni ardıcıl olaraq “Ya Rəbb, ya Rəbb…” deyərsə, Allah səslənər: “Ləbbeyk, nədir diləyin ki, yerinə yetirim?”[1]
İmam Sadiqin (ə) buyurduğu kimi, namazdan sonra şükür səcdəsi etmək, namazın tamamlanmasına, Allahın razılığına, mələklərin heyrətlənməsinə və sevinməsinə səbəb olar. Allah onlardan soruşar: “Şükür edən bu bəndənin mükafatı nədir?” Deyərlər: “Sənin mərhəmətin, sənin cənnətin, onun problemlərinin həlli.” Allah-təala buyurar: “O, mənə şükür etdiyi kimi, mən də ona təşəkkür edirəm.” Bu cümlə onu bildirir ki, ilahi razılıq və təşəkkür bütün nemətlərdən üstündür.[2]
[1] Biharul-ənvar, 83-cü cild, səh.205.
[2] Vəsailuş-şiə, 4-cü cild, səh.1071.
