148-ci ilin Zilqədə ayının 11-də Mədinə şəhərində başqa bir ab-hava var idi. Nəinki yer əhli, hətta səma əhli belə təbriklərini dilə gətirirdilər. Vilayət bağçasında yeni bir gül açmışdı və bu gülün adı Əli idi.
İmam Rza (ə) atasının şəhadətindən sonra 35 yaşında imamət kürsüsünə əyləşir və 20 il vilayət yükünü öhdəsinə götürür. Onun 10 ilini Harun ər-Rəşidin xəlifə olduğu zamanlarda, 5 ilini Muhəmməd Əminin zamanında, 5 ilini də Məmunun zamanında vəzifələnir. Məmunun xəlifə olduğu zamandan Mədinə şəhərini tərk edib, Xorasana gəlməyə məcbur olur.
O zaman ki, İmamın (ə) fəzilətləri yada düşür, dil onu söyləməyə acizlik çəkir. Onun fəzilət qalası o qədər yüksəkdir ki, ancaq ariflər onu dərk edib, başa düşə bilirlər.
İbrahim ibni Abbas nəql edir: “Məmun İmamı (ə) hansı sualla imtahana çəksə də, İmam (ə) cavab verərdi və İmamın (ə) cavabları, sözləri, bəyan etdiyi misallar Qurandan götürülmüşdü. O, hər üç gündən bir Quranı xətm edərdi və buyurardı: “Əgər istəsəm Quranı üç gündən az müddətdə də xətm edərəm. Ancaq elə ayə yoxdur ki, onu oxuyum və təfəkkür etməyim. Bu (ayə) nə haqdadır və nə zaman nazil olmuşdur. Bu səbəbə görə də Quranı üç gündə xətm edirəm””.
Əba Sələt nəql edir: “İmam Rzanın (ə) həbs olunduğu evə getdim və gözətçidən izn istədim ki, İmamın (ə) yanına gedəm. Ancaq o, dedi: “Onun yanına gedə bilməzsən”. Soruşdum ki, niyə? Dedi: “Çünki İmam (ə) gündüz və gecə min rükət namaz qılır, gündüzün ancaq əvvəlində bir saat, zöhrdən əvvəl bir saat və gün batmazdan əvvəl bir saat namaz qılır və o, bu vaxtlarda səcdəgahında əyləşib Allahı ilə münacat edir”.
Gözətçidən xahiş etdim ki, namaz qılmayan zamanda mənim üçün icazə istəsin və o, da mənim üçün icazə aldı. Mən İmamın (ə) yanına gedəndə o, təfəkkür halında idi”.
Saytımızın kollektivi bütün Əhli-beyt (ə) sevərləri təbrik edir.
