Böyük Allah Əhli-beytin (ə) adını ilk insan olan Adəmə (ə) öyrətdiyi kimi, başqa peyğəmbərlərə (ə) də öyrətmişdir. İslamın mötəbər mənbələrinə görə bu insanlar peyğəmbərlər (ə) üçün həmişə həyat örnəkləri və kamil insan nümunələri olmuşdular. (Tebyan/Deyerler)
Əvvəlki peyğəmbərlərin (ə) kitabında Peyğəmbərin (s) və onun canişininin adı çəkilmişdir. Ancaq düşmənlər çalışmışdılar ki, bu həqiqətləri gizlətsinlər.
Müqəddəs kitab İncildə Həzrət Süleymanın (ə) dilindən açıq şəkildə bu həqiqəti oxumaq olur ki, buyurub: “O, mənim dostum və məhbubum Muhəmməddir (s)”. Ancaq 1800 miladidən sonrakı çaplarda bu cümlələr silinmişdir. Əvvəlki çapda Peyğəmbərin (s) canişini Həzrət Əlinin (ə) adı İlya ya İli ya da Aliya kimi yazılmışdır.
Həzrət Əli (ə) və Davud (ə) peyğəmbər.
İmam Əlinin (ə) Zəburda da adı çəkilmişdir və Həzrət Davud (ə) İmam Əlinin (ə) dünyaya gəlişindən açıq şəkildə bəhs etmişdir. Qədim Zəbur nüsxəsində yazılıb: “İli adlanan o böyük şəxsə itaət etmək vacibdir. Ona itaət etmək – bütün din və dünya işlərini islah edər. O aliməqamlı şəxsiyyəti həm də Hedar (Heydər) adlandırırlar. O, kimsəsizlərin yardımçısı və şirlərin şiridir. Güc və qüdrəti çoxdur və təvəllüdü Kabada (Kəbədə) olacaqdır. Hamıya vacibdir ki, o böyük insanın ətəyindən tutsunlar. Nökər kimi itaət etsinlər. Eşidə bilən hər kəs eşitsin və hər kimin ağılı var – dərk etsin. Hər kimin qəlbi və beyni vardır – düşünsün. Vaxt keçərsə, bir daha qayıtmaz”.
Həzrət Əli (ə) və Süleyman (ə) peyğəmbər.
Birinci dünya müharibəsində ingilis əsgərləri Beytul-müqəddəsin bir neçə kilometliyində hücuma hazırlaşan zaman bir gümüş lövhə tapırlar ki, ətrafı bahalı qaşlarla bəzədilmiş və ortasında qızıl hərflərlə söz yazılmışdı. Onu öz komandirlərinin yanına apardılar və o, nə qədər çalışsa da onu oxuya bilmədi. Başa düşdü ki, çox qədim dildə yazılmışdır. Onu Britaniya ordusunun qərargahına çatdırdı və onlar da bu lövhəni şərqşünaslara verdilər. Müharibə bitəndən sonra həmin yazını incələməyə başladılar. Bütün Avropa ölkələnini dilşünasları toplaşdı və bir neçə ay tədqiqdən sonra bu lövhənin Süleymana (ə) aid olduğunu müəyyən etdilər.
Həmin yazının tərcüməsi belədir:
“Allah
Əhməd İlya
Bahtul
Hasən Hasin
Ey Əhməd! Fəryada çat!
Ey İli! (Əli) Mənə yardım et!
Ey Bahtul! Rəhmət nəzəri sal!
Ey Hasən! Kərəm ver!
Ey Hasin! Xoşluq ver!
Bu Süleyman indi bu böyük insana istiğasə edir.
Və İli (Əli) Qüdrətallahdır”.
Bu xəbər İngiltərənin baş yepiskopuna bildirilən zaman həmin lövhəni gizlətmələrini əmr edir. Ancaq bu lövhəni oxuyan hər bir dilşünas İslam dininə meyl edir.
Həzrət Əli (ə) və Nuh (ə) peyğəmbər.
Rusiyanın mədən işçiləri qazıntı zamanı bir taxta parçası tapırlar. Onun əlamətlərindən başa düşdülər ki, qeyri-adi bir taxta parçasıdır.
1953-cü ilin fevral ayının 23-də bu taxta parçasını araşdırmaq üçün qədim dillər üzrə mütəxəssis komitəsinin ixtiyarına verirlər. Səkkiz ay bu taxta parçasını tədqiq edirlər və nəhayət onu tərcümə edə bilirlər. Məlum olur ki, bu taxta parçası Həzrət Nuhun (ə) gəmisinin bir hissəsidir. Orada yazılmışdı: “Ey mənim Allahım! Ey mənim yardımçım! Öz lütf və mərhəmətin ilə Muhəmməd (s), İliya (ə), Şəbərə (ə) və Şəbirə (ə), Fatiməyə (s.ə) görə əlimdən tut. Bu beş müqəddəsin varlığı hamıdan daha əzəmətli və daha möhtərəmdir. Bütün dünya onlar üçün bərpa olubdur. Pərvərdigara! Onların adlarının vasitəsilə mənə yardım et. Sən hamını düz yola hidayət edə bilirsən”.
www.ahliman.info
