Həzrət Məhəmməd (s) buyurub: “Elə bir şey olmayıb ki, çirkin sözlər danışmaq (çirkin əməllər görmək) ona eyb gətirməsin. Elə bir şey olmayıb ki, abır həya ona zinət verməsin.”[1]
“Allah-taala cənnəti nə dediyindən və nə də eşitdiyindən qorxusu olan hər bir dili pis, həyasız söyüş söyənə haram etmişdir.”[2]
“Allahın ən pis bəndələrindən biri odur ki, söyüşkənliyinə və dilinin pisliyinə görə onunla yoldaşlıq xoşagəlməz olsun.”[3]
İmam Əli (ə) buyurub: “Böyük insan heç vaxt söyüş söyməz.”[4]
İmam Baqir (ə) buyurub:
“Allahın pis dilli, söyüş söyəndən (və ya söyüşə qulaq asandan) acığı gələr.”[5]
“Sizə deyilməsini istədiyiniz ən yaxşı şeyləri camaata deyin. Çünki Allah möminlərə söyüş söyən, lənətləyən və haqlarında pis danışan, dili pis olan və simic dilənçiyə nifrət edər.”[6]
“Alçaqların hərbə-zorbası çirkin sözlər danışmaqdır.”[7]
İmam Sadiq (ə) buyurub:
“Söyüş söymək, dili pis olmaq və vəhşilik nifaqdandır.”[8]
“Camaat kimin dilindən qorxarsa, o, alovda olar.”[9]
[1] Biharul- Ənvar, c.79, səh.111, hədis 6
[2] əl-Kafi, c.2, səh.323, hədis 3
[3] əl-Kafi, c. 2, səh.325, hədis 8
[4] Ğurərul-Hikəm, hədis 9478
[5] əl-Kafi, c.2, səh.324, hədis 4
[6] Biharul- Ənvar, c.78, səh.181, hədis 67
[7] Biharul- Ənvar, c.78, səh. 185, hədis 14
[8] Biharul-Ənvar, c.79, səh.113 hədis 14.
[9] əl-Kafi, c. 2, səh.327, hədis 3
