اِتَّقِ شَرَّ مَنْ احْسَنْتَ اِلَیْهِ
İmam Əliyə (ə) nisbət verilən bu söz əslində hədis deyil, Ərəb atalar sözüdür ki, bəziləri səhvən O həzrətə (ə) nisbət veriblər.
Bu ifadə “Məcməul-Əmsal”, Kəlilə və Dimnə və Məsnəvi kimi qədim ədəbiyyat kitablarında və bir sıra dini kitablarda zərbul-məsəl (atalar sözü) kimi istifadə edilib, hətta bu zərbul-məsələ şeir də yazılıb.
Bu sözün həm məsumlara istinadı zəifdir, ümumiyyətlə hədis kimi heç bir mənbədə qeydə alınmayıb və həm də İslami dəyərlərə ziddir.
Çünki Quran və Əhli-Beyt (ə) məktəbi hamıya yaxşılıq etməyi və yaxşılığın qarşılığını gözləməməyi tövsiyə edib.
Allah-Taala Qurani-Kərimdə Allah rizası üçün yaxşılıq edənləri və qarşılıq gözləməyənləri tərifləyib (İnsan surəsi, ayə:7-8).
İmam Sadiq (ə) buyurub: “Bütün insanlara yaxşılıq et. Çünki kimsə yaxşılığa layiq olmasa da sən yaxşılıq etməyə layiqsən”. (əl-Kafi, c.4, s.27).
