Misir ariflərindən birinin çox gözəl bir cümləsi vardır ki, insanı çox sevindirir:
“Vahid Allahın qapısının yanında dur, amma qapıların üzünə açılması istəyilə deyil, nəticədə qapılar üzünə açılacaqdır”.
Əgər onun evinin qapısına üz tutmusansa, fikrində qapıların üzünə açılması olmasın, sadəcə qapısına get. O zaman qapılar üzünə açılacaqdır. Bəndəlik yolu hər kəsin üzünə açıqdır. Bəndəlik şərt qoymadan olmalıdır. İnsan gərək: “Gedim Allaha bəndəlik edim ki, dualarım qəbul olsun və kəramət sahibi olum!” – kimi düşünməsin. Övliyaların fikir və zehnində əgər belə bir şey olsaydı, onların heç birinə heç bir şey verilməzdi!
