Ayətullah Misbah Yəzdi buyurur: İnsanın düşüncəsi, dərketmə qüvvəsi olduğundan hər hansı etiqada təqliddə həqiqəti kəşf etməlidir. Əgər insanın müəyyən nəzəri məsələni dərk etməyə gücü yoxsa, uyğun sahədə mütəxəssisə təqlid edə bilər. Nəzəri baxımından başqalarına təqliddə məqsəd doğru yol və sağlam həyat tərzinin təmini olmalıdır. Həqiqətə çatmaq əzmində olan insan baxışlarında heç bir yanlışlıq olmayan kəsə təqlid etməlidir. Başqa sözlə, ideal bir şəxs nümunə götürülməlidir. Əlbəttə ki, cüzi nöqsanları da nəzərə almamaq olar. Əgər bir həkim arabir səhvə yol verirsə, ondan birdəfəlik üz çevirmək olmaz.
Amma bəziləri həqiqətə çatmaq yox, tamamilə puç məqsədlərlə başqalarının baxışlarına tabe olurlar. Belələri ilk addımda müvəffəqiyyət qazansalar belə, məqsədləri düzgün olmadığından sonda uğursuzluqla rastlaşırlar. Layiq olmayan kəslərə təqlid insanı doğru yoldan azdırır, nəticədə bədbəxtlik baş verir. Bəziləri də həqiqəti kəşf etmək məqsədində olsalar belə, ideal seçimində yanılırlar. Məsələn, başı ağrıyan bir şəxs bəzən həkim əvəzinə özü kimi başqa bir xəstənin göstərişlərinə əməl edir. Nəticədə nəinki xəstəlik aradan qalxmır, hətta bir az da şiddətlənir. Hansı ki, addım atmazdan öncə yaxşı araşdırmalıdır. Tibbi baxımından məsləhət verən şəxs ixtisas sahibi olmalı və onun mütəxəssisliyi başqa mütəxəssislər tərəfindən təsdiqlənməlidir.
Düşüncəli insanlar hətta adi həyati məsələlərdə ideal seçiminə ciddi diqqət yetirirlər. Onlar mütəxəssisliyi, ləyaqəti nəzərə alırlar. Məsələn bir həkimə müraciət etmək istədikdə öncə araşdırma aparır, həmin şəxsin mütəxəssislik dərəcəsini müəyyənləşdirməyə çalışırlar. Yalnız əmin olduqdan sonra ona müraciət edirlər. Eləcə də düşüncəli insanlar dini məsələlərdə təqlid etmək istədikdə istənilən bir ünvana üz tutmur, fiqhi bilikləri başqalarından üstün olanı seçirlər. Onlar məqsədə çatmaq üçün yetərincə araşdırma aparır, daha elmli fəqihi müəyyənləşdirdikdən sonra arxayınlıqla təqlid edirlər. Əlbəttə ki, müctəhidlik iddiasında olan hər adama təqlid etmək yalnış addımdır.
