İbadət və namazın qəbul edilməsi üçün bütün digər şərtlərlə yanaşı, çalışmalıyıq ki, namazımız yararsız və ibadətimiz də faydasız olmasın. Sırf dini vəzifənin yerinə yetirilməsi kifayət deyil, həmin vəzifəni elə yerinə yetirmək lazımdır ki, fərman sahibi olan Allah-təala onu qəbul etsin.
İmam Əli (ə) buyurur: “Siz ən əsas əməlin özünə yox, əməlin qəbuluna çalışın!”[1]
Bu baxımdan ibadətimizin Allah-təala tərəfindən qəbul edildiyini necə anlaya bilərik?
İmam Sadiq (ə) bunun əlamətini belə izah edir:
Hər kim namazının qəbul olunduğunu və ya qəbul olunmadığını bilmək istəyirsə, namazının onu günahdan və pisliklərdən uzaqlaşdırdığına fikir versin. Namaz insanı hər nə qədər günahdan və pis əməllərdən çəkindirirsə, deməli qəbul olunmuşdur.[2]
[1] Biharul-ənvar, 71-ci cild, səh.173.
[2] Biharul-ənvar, 82-ci cild, səh.198.
